آري ، ما غنچهء يک خوابيم

بر سر آنم که گر زدست برآید

دست به کاری زنم که غصه سر آید

بر در ارباب بی مروت دنیا

چند نشینی که خواجه کی به در آید

غفلت حافظ در این سراچه عجب نیست

هرکه به میخانه رفت بی خبر آید

گفته بودم اینجا سرای سپنج است .وقت آن رسیده که ازین سراچه بروم .

بدرود همه عزیزان من . بدرود

آنقدرم هست که شب قدر به دعا بنشینم

خواستم که ببرم نام علی

بروز کردم به احترام علی

 میلاد ابر مرد تاریخ ، حضرت علی (ع)  بر همگان مبارکباد

سلام عزیزان ،

  مولا مدد فرمود ، گرنه فرصتم نیست

دوش رفتم به در میکده خواب آلوده
خرقه تر دامن و سجاده شراب آلوده
آمد افسون کنان مغ بچه ی باده فروش
گفت بیدار شو ای رهرو خواب آلوده
شست و شویی کن و آن گه به خرابات خرام
تا نگردد زتو این دیر خراب ، آلوده
به هوای لب شیرین پسران چند کنی
جوهر روح به یاقوت مذاب آلوده
به طهارت گذران منزل پیری و مکن
خلعت شیب چو تشریف شباب آلوده
پاک و صافی شو و از چاه طبیعت به در آی
که صفایی ندهد آب تراب آلوده
گفتم ای جان جهان دفتر گل عیبی نیست
که شود فصل بهار از می ناب آلوده
آشنایان ره عشق در این بحر عمیق
غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده
گفت حافظ لغز و نکته به یاران مفروش
آه از این لطف به انواع عتاب آلوده

و چه فایده که فردا 

 روز تولد من باشد!

گذشت یک سال دگر و ما ، ندانستیم

بر ما چیزی فزودند ؟

یا فرصتی گرفتند؟!

ما که بر خود نیفزودیم چیزی

تازه ترا هم کاستیم ، از خویش !!!

یا من نوشتن نمی توانم

یا نوشتن مرا نمی تواند

 یا حق تا بعد

هرچند پیر و خسته دل و ناتوان شدم
هرگه که میل روی تو کردم جوان شدم
شکر خدا که هرچه طلب کردم از خدا
بر منتهای همت خود کامران شدم
اول ز تحت و فوق وجودم خبر نبود
در مکتب غم تو چنین نکته دان شدم
قسمت حوالتم به خرابات می کند
هرچند کاین چنین و آن چنان شدم
آن روز بر دلم در معنی گشوده شد
کز ساکنان درگه پیر مغان شدم
از آن زمان که فتنه چشمت به من رسید
ایمن ز شر فتنهء آخر زمان شدم 

خاطره جمعه و یک روز کوه پیمایی و سه ساعت راه رفتن زیر باران را نوشته بودم

که متاسفانه  سیوش نکرده بودم و دود هوا شد ....

واقعا هر جور بنویسمش مثل اونی که از دست رفت نمی شود ...

شاید نوشتمش...............

.اگر مشکلات سایت شرمیتون حل بشه چند تا دیگه از عکسا رو میذارم

نشسته بود پشت میز و صدای سرفه های خشک و غیر عادی اش توی فضای اتاق می پیچید..زیر سنگینی نگاه مهمانها شرمی نهفته گونه هایش را سرخ کرد .. دستپاچه بلند شد و تلو تلو خوران از پله های هتل بالا رفت. حالا صدایش انگار از جایی دور در راه پله ها به گوش می رسید .. هنوز هم می توانم صدای سرفه های خشکش را در جایی ناپیدا در سرم بشنوم و ..

ادامه مطلب را اینجا بخوانید( کلیک کن)

بزرگ است خدای ابراهیم

چه شبی بود دیشب دمدمه های صبح

افسوس حسرتش بر دل ماند که چرا لحظاتی بیش نبود

سلام بر حضرت ابراهیم (ع)

طرف کرم ز کس نبست این دل پرامید من

گرچه سخن همی برد قصه من به هر طرف

آدم خوبی نیستم

ولی دست خودم نیست ، نمی تونم بد باشم

 به عقيدهء عرفا و متصوفين، در هر كسي عشقي هست

و اين در اصل خود عنايتيست از جانب حق 

و اين عشق در همه انسانها يكسان نبوده و از هم متفاوت ميباشد،

يعني معشوق هر كس فــــــــرق ميكند.

 بعضي ها ميل و رغبت به چيز هاي دارند كه ايشان را از معشوق واقعي دور ميسازد

بهر صورت حضرت مولانا تمرين عشق هاي مجازي را راهي بسوي عشق حقيقي ميداند

عاشقي گر زين سر و گر زان سر است

عاقبت ما را بدان شه ، رهبـــــــــر است

یک روز تمام

غرق گلی بودم

جمعه بود به گمانم !!!

به گمان من مرد یعنی تحمل .

یعنی سوختن و شنیدن و کشیدن و

نگفتن و تحمل کردن و دم برنیاوردن.

 شاید این تعریف مناسبی باشه

برای یک مرد .

وقتی خیلی چیزا رو دوست داری

و همه اون چیز ها هم حق توست و ناحق و جرم نیست

ولی تنها بخاطر او از همه این حقوق خویش می گذری ،

این یعنی دوست داشتن .

بگذار تو هیچ از آنچه بر دل من می گذرد ندانی

بگذار من خود تنهایی آن را بدانم

بگذار تو هر چی می خواهی در مورد من فکر کنی .

بگذار ....بگذار  ...همین زیباست که کسی نداند من ....

زندگی چیزی نیست!

چند روزی است ، شیرین ،

که تلخ می گذرد!!!

عشق،

تنها خون دل خوردنی است ،

که شیرین است!!!

بستم کتاب دلم را

وقتی کِ تاب خواندنش نبود!!! 

کلیک کنید بالی برای پرواز